Καλειδοσκόπιο

(σ.σ. το παρακάτω δεν είναι αντίφαση σ'αυτα που έχω πεί παλίοτερα. Εδώ απλά υμνώ την διαφορετικότητα της ανθρώπινης προσωπικότητας.)

Η πραγματικότητα είναι κάτι το σχετικό, κάτι το καθαρά υποκειμενικό. Ο καθένας μας αντιλαμβάνεται την δικιά του προσωπική πραγματικότητα, γιατί είναι όλα θέμα οπτικής γωνίας. Είναι σαν ένα καλειδοσκόπιο το οποίο με κάθε του σκερτσόζα περιστροφή αλλάζει την εικόνα που σου δείχνει. Καταλαβαίνεις ότι μοιάζει με την προηγούμενη, αναγνωρίζεις ομοιότητες αλλά έχει παράλληλα γιγαντιαίες διαφορές.

Οι άνθρωποι είμαστε ένα μεγάλο πανηγύρι διαφορετικότητας, στο οποίο όλοι μας υποστηρίζουμε με ζήλο ότι βλέπουμε το ίδιο πράγμα ενώ στην ουσία αυτό που αντιλαμβανόμαστε είναι κάτι το πολύ διαφορετικό για τον καθένα μας.

Θυμάμαι την πεποίθηση που είχε ο Σωκράτης, αυτό μάλιστα που έκανε και σκοπό της ζωής του, δηλαδή το να εκμαιεύσει απ' τους άλλους και να ανακαλύψει την μια, την απόλυτη αλήθεια, τον "απόλυτο ορισμό", είτε αυτό είναι χρώμα, έννοια, ηθική, πολίτευμα, ανάσα, χάδι, τιμωρία, βάσανο, πόνο, αγάπη, έρωτα, νόμο της φύσης... αρκεί να είναι αληθινό.

Εφ'οσον ο άνθρωπος δεν είναι συλλογικό όν (ή αν προτιμάτε, δεν είναι όν με συλλογική αντίληψη) δεν πρόκειται ποτέ να δεί την αλήθεια του Σωκράτη. Βλέπεις, υπάρχουν τόσες οπτικές γωνίες όσα είναι και τα ζευγάρια μάτια.

Μας κάνει αυτό ελλατωματικούς; σίγουρα όχι, ο άνθρωπος έχει ελλατώματα και μάλιστα πολλά, αλλά αυτό εγώ δεν το βλέπω σαν ελλάτωμα.

Μη μου στενοχωριέσαι; σου λέω πως δεν χρειάζεται...

Σκέψου να είχαμε όλοι τις ίδιες απόψεις, τις ίδιες ιδέες, τις ίδιες πεποιθήσεις και αρχές. Δεν είναι αυτό κάτι αντίστοιχο με τον ζωώδη προγραμματισμό (ένστικτο) το οποίο είναι ριζωμένο στο DNA όλων των πλασμάτων της φύσης; Φανταστείτε έναν κόσμο που όλοι θα είχανε την ίδια προσωπικότητα. Δεν θα ήταν απλά ένας κόσμος ειρήνης, θα ήταν ένας κόσμος δίποδων προβάτων, άβουλων όντων βαθιά στερημένων σκοπού και ονείρου.

Ένας κενός πλανήτης, όχι από ανθρώπους, αλλά από συναισθήματα, ζωντάνια και βροντερές φωνές.

Η ομορφιά του ανθρώπινου είδους είναι ακριβώς αυτό. Η διαφορετικότητα στην προσωπικότητα. Φυσικά μέσα στην διαφορετικότητα θα βρείς πανδαισία αποχρώσεων (των απόψεων του φάσματος απ' το κακό έως το καλό). Ποιός είπε το ότι είμαστε διαφορετικοί δεν θα έχει κόστος; Πόσοι πόλεμοι, πόσοι καυγάδες, πόσοι φόνοι γίνανε, πόσες σφαλιάρες δωθήκανε απλά επειδή είμαστε διαφορετικοί; Η διαφορετικότητά μας είναι η νέμεσις μας. Θεία Δίκη και ευλογία.

Χάρη σ'αυτήν μπορούμε και νοιώθουμε μοναδικοί.