σε χαιρετώ απ την Θεσσαλονίκη του 2009 μ.χ. (περίπου 2400 χρόνια αφού σε φάγανε τα σκουλήκια - αλήθεια, πόσο κόστιζε μια κηδεία τότε; το ταμείο σου κάλυψε τα έξοδα;)
Άκουσα για μια βραδιά χωρίς προηγούμενο, ανάμεσα σε οινοχόους και νερωμένα κρασιά, σε πολιτικάντιδες και γλυφτρόνια (το είδος τους παραμένει απαράλλαχτο), σε σοφιστές και φιλοσόφους, σε μυαλά διψασμένα για γνώση (γιατί τότε η γνώση ήταν ισχύς και όχι ένα κομμάτι χαρτί με νούμερα που σήμερα έχει αναχθεί σε σύγχρονη θεότητα - το χρήμα). Άκουσα πως αποστόμωσες τον Σωκράτη, και αν θέλεις την γνώμη μου, πήγαινε γυρεύοντας.
Για κάποιον που πίστευε ότι δεν ήξερε τίποτα, ήταν πολύ ξερόλας. Μεταξύ μας, μπορεί να έδειξε ότι δεν πηρε στα σοβαρά τον χρησμό του μαντείου που έλεγε ότι ήταν ο πιο σοφός άνθρωπος, αλλά βάζω το χέρι μου στην φωτιά, τα μυαλά του πήραν τόσο αέρα!
Είσαι τυχερός που δεν είσαι εδώ τριγύρω να αντικρύσεις το χάλι μας. Ο νεοέλληνας είναι μονίμως μετεξεταστέος στις εξετάσεις της πολιτικής αρετής. Τις μέρες μας, είναι της μόδας να είσαι ιδιώτης. Ναι, με την δικιά σας σημασία, την σωστή, όχι με την σημερινή, του ελεύθερου επαγγελματία, αλλά την ορθή, αυτή που πήραν οι Εγγλέζοι, του ηλίθιου.
Να τα πάρουμε απ την αρχή.
Ο φουκαράς ο Προμηθέας πλήρωσε με πολλές συκωταριές την κλοπή της φωτιάς. Μας την έδωσε γενναιόδωρα, ίσως από συμπόνοια, ίσως από λύπηση, από αίσθηση υπευθυνότητας απέναντι μας, από ενοχές γιατί ο αδερφός του τα έκανε θάλασσα με την μοιρασιά και άφησε τον κουρελή τον άνθρωπο απροστάτευτο απέναντι στα θηρία που τον έβλεπαν όπως έβλεπαν οι γαλάτες τα αγριογούρουνα.
Ζεστάθηκε το κοκκαλάκι του ανθρώπου, έμαθε και πέντε τέχνες εκει, κουτσά στραβά τα έβγαλε πέρα. Εκπολιτίστηκε. Εκεί έμεινες εσύ, στα ζεστά κοκκαλάκια και στις ζεστές καρδιές.
Σήμερα με το δώρο του Προμηθέα βαλθήκαμε όλοι σαν σύγχρονοι Νέρωνες να φέρουμε την εξαγνιστική φλόγα της Κολάσεως σε όλα τα δάση. Πολύ σύντομα, όταν ο ελληναράς τελειώσει το έργο του, η Ελλάδα θα είναι σαν την Λήμνο, το πιο ψηλό δέντρο θα είναι ο μαιντανός. Και που να κάτσει σπουργίτι στον μαιντανό, μου λες; σε ποια κουφάλα θα κρύψει ο σκίουρος τα βελανίδια του (άσε που δεν θα έχει και απο δαύτα μέχρι τότε), σε ποιον περήφανο κορμό δέντρου θα σκαλίσει το ζευγαράκι υποσχέσεις αγάπης τυλιγμένες με μια ουλή σαν καρδιά που θα τις δούνε οι επόμενες γενεές σαν τατουάζ στον φλοιό του;
Και αυτό είναι το λιγότερο. Η διαστροφή που είναι βαθιά ριζωμένη στην ανθρώπινη ύπαρξη, πήρε και διαστρέβλωσε τα "δώρα" αυτά, την φωτιά, την τεχνολογία, και έφτιαξε εκτρώματα και επινόησε τρόπους ασύλληπτους για να φέρουν την καταστροφή.
Ξερεις τι με κάνει να πιστεύω αυτό; Θυμάσαι τι γινόταν πριν ο Δίας δώσει στον άνθρωπο την πολιτική αρετή; Αλληλοκαταστρέφονταν. Φαγωμάρα! Και ο Δίας στέλνει ρεγάλο την "αιδώ και την δίκη" στους ανθρώπους με την εξπρες Ερμής και αφού ο άνθρωπος έβαλε την τζίφρα του στο δελτίο παραλαβής, έγινε πραγματικά άνθρωπος. Πολιτισμένος, κοινωνικός, φιλότιμος, πονόψυχος, ενάρετος.
Το λοιπόν, κάπου στην πορεία των χιλιάδων ετών, το χάσαμε. Το δώρο εννοώ. Έμεινε μόνο το περιτύλιγμα, κάτι αρχαίες πέτρες και κολώνες για να μας θυμίζουν περασμένα μεγαλεία. Την σοκολάτα του φιλότιμου και της ανθρωπιάς την φάγαμε προ πολλού. Τώρα μόνο χολή απομένει.
Μακάρι να σε είχαμε σήμερα, εδώ. Να μας δείξεις πως γίνεται η φέτα. Γιατί οι δικοί μας κάτι μουχλιασμένα και ξυνά μόνο καταφέρνουν να κάνουν και εδώ δεν είναι Γαλλία για να έχουν αυτά πέραση. Πάμε κατα διαόλου, άσε που τα Τάρταρα έχουν τινγκάρει, η Κόλαση κοντέυει να στείλει πελατεία στον απέναντι φιλόξενο θεικό τιμωρό μιας άλλης άγνωστης θρησκείας και της Θεάς Κάλι τα χέρια δεν φτάνουν για να σερβίρουν την τιμωρία στους αμαρτωλούς.
Ο Δίας έδωσε ρητή εντολή, παρά την φιλευσπλαχνία του, όποιος είναι ακατάλληλος για το κοινωνικό σύνολο, όποιου δηλαδή η ύπαρξη αποτελεί κίνδυνο για την αρμονική συμβίωση των πολλών να "απομακρύνεται" σαν .. "ασθένεια" της πόλης. Αν πούμε αγαπητέ μου Πρωταγόρα να εφαρμόσουμε τον νόμο αυτό, θα πρέπει να ψοφήσουμε όλοι και στο τέλος ο τελευταίος να πιεί το κώνιο.
Εβίβα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου