Θερμοί (κυριολεκτικά) χαιρετισμοί

Η φλόγες γλύφουν τους κόκκινους βράχους, τα πυρωμένα κάρβουνα που ποτέ δεν εξαντλούνται ζεσταίνουν τις ανθρώπινες σούπες που βράζουν στα τσουκάλια.
Ένα πορφυρό ζευγάρι χέρια τρίβεται, ένα σαρδόνιο χαμόγελο αποκαλύπτεται. Φέτος είχαμε καλή φουρνιά, είπε η φωνή. Κάθε πέρυσι και χειρότερα!

Μακάρι να είχα και εγώ τέτοια δουλειά. Σίγουρη αποκατάσταση. Πιστεύει κανείς ότι η Κόλαση θα παγώσει ποτέ; ότι θα ξεμείνει από πελατεία ή από πρώτες ύλες;

Πίστεψε με φίλε μου όταν σου λέω ότι είναι το πιο μοναχικό μέρος. Ναι, ναι, ξέρω, σφίζει από κόσμο, αλλά νομίζεις ότι μπορεί μια συζήτηση να ακουστεί πάνω απ τις κραυγές των μυρίων;

Χωρισμένα αγροτεμάχια ανάλογα με την αμαρτία, ματωμένοι καρποί ανθίζουν. Κλεμμένες καραμέλες, καταχραστές δημόσιου χρήματος, δολοφόνοι από κάθε ποικιλία. Οι θεριστές του Διαόλου ρίχνουν αλάτι στις πληγές της γής, λίπασμα για τις ματωμένες ουλές.

Η ανθρώπινη ευρηματικότητα δημιουργεί άλλες ανάγκες. Σιδηρόπλεκτοι αγκαθωτοί φράχτες σηκώνονται και καβαντζώνουν νέα εδάφη για αμαρτίες νέες, φρέσκιες ιδέες, νέο αίμα. Η ανθρώπινη έμπνευση στα καλύτερά της.

Κάθε θρησκεία έχει την εκδοχή της κόλασης. Δεν θα εκπλαγώ άν υπάρχει και κόλαση για τους άθεους. Εκεί που νομίζεις ότι έχεις την κάρτα της "ασυλίας" και ότι και να κάνεις, όλα θα τελειώσουν όταν σε φάνε τα σκουλήκια, να κάνεις λάθος και ένας κερατάς ρεσεψιονίστ να σου έχει κρατήσει πρώτο τραπέζι σούβλα πάνω στην σχάρα του ακατανόμαστου.

Θα μου πείς είναι πολύ καλύτερα τα πράγματα εν ζωή;

Καλως ήρθατε στον πλανήτη γή. Όπως το πάει ο άνθρωπος, σύντομα η τιμωρία θα ξεκινάει προ θανάτου.